มาโปรโมทอะไรบางอย่างซักหน่อยค่ะ 55

ตามลิงค์ไปกันเลย

 

http://high-flight.exteen.com/

เนื่องจากส่งการบ้านที่ 1 ช้า (มาก)

ก็เลยตกอยู่ในสถานะ เด็กใหม่ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ก็ขอจ่ายค่าอุปการะกันตามระเบียบ เลยแล้วกันนะคะ

 

*หมายเหตุ* เรื่องต่อไปนี้เป็นฟิคชั่น

เมคขึ้นมาเท่าทีคิดว่าเหมาะสม หากมีข้อติดขัดประการใดก็ช่วยแย้งด้วยจักเป็นพระคุณ : D

 

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

"คุณแม่ครับ...นี่มันจดหมายจากโรงเรียนที่คุณแม่ไปสมัครไว้ให้ผมรึเปล่าครับ"

วิ....ลูกชายวัย 16 ปี หรือชื่อเต็มๆว่า ทวิชา หยิบซองจดหมายสีน้ำตาลขึ้นมาจากกองกระดาษที่วางสุมอยู่บนโต๊ะ หลังจาที่เพิ่งนำมาจากตู้ไปรษณีย์หมาดๆ

วาด...ลูกสาวคนเล็ก ชะเง้อมองดูด้วยความสนใจ

"นี่มันประทับตราไปรษณีย์ของเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วนี่คะคุณแม่...จดหมายคงมาถึงตอนที่เราอยู่ฮ่องกงมั้งคะ"

ฉันก้าวข้ามกองข้าวของที่ระเกะระกะอยู่บนพื้น ซึ่งมีทั้งกระเป๋า เสื้อผ้าที่เพิ่งรื้อ และสารพัดถุงของกินของฝากต่างๆมากมาย เนื่องจากครอบครัวเราเพิ่งกลับจากท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดยาวมาหมาดๆ

ฉันเอื้อมมือรับจดหมายที่ลูกส่งให้

บนหน้าซองนั้นแปะกระดาษสีขาว พิมพ์ข้อความ "เรียน ผู้ปกครอง ของนายทวิชา คัคนานันต์"ตามด้วยที่อยู่

มุมซองมีสัญลักษณ์ลูกบาศก์และตัวอักษรย่อของชื่อโรงเรียน

ฉันรีบแกะซองจดหมายออก จดหมายมีเนื้อความสั้นๆเพียงหน้าเดียว

ฉันอ่านออกเสียงให้ได้ยินโดยทั่วกัน

"เรียน ผู้ปกครอง ของ นายทวิชา คัคนานันต์

เนื่องจาก นายทวิชา คัคนานันต์ ได้ผ่านการทดสอบ

เพื่อเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนลูกบาศก์

ทั้งข้อสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทางโรงเรียนมีความประสงค์ให้นักเรียนมารายงานตัวพร้อมชำระค่าใช้จ่ายทางการศึกษา ภายในหนึ่งสัปดาห์

มิฉะนั้นจะถือว่าสละสิทธิิ์

 

ด้วยความเคารพ

ผอ.โคค่อน"

 

 

 

บรรยากาศมาคุบังเกิดขึ้นในชั่วขณะที่ทุกคนปล่อยให้คำพูดซึมซาบเข้าไปในห้วงรับรู้

 

แล้ว วิ ก็เอ่ยขึ้นเบาๆ

" 1 สัปดาห์ มันก็เกินมานานแล้วนี่ครับคุณแม่....."

"ยังงี้พี่วิก็ไม่ได้เข้าเรียนที่นี่สิคะคุณแม่!!" ยายวาดโวยวายขึ้นมาบ้าง " ยังงี้หนูไม่ยอมหรอกนะคะ!"

 

ฉันมองดูจดหมายอย่างใช้ความคิด แล้วยกหูโทรศัพท์ขึ้น ต่อสายถึง ผอ. โคค่อนแห่งโรงเรียนลูกบาศก์ทันที.....

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันรุ่งขึ้น

6.00 น.

เด็กหนุ่มและเด็กหญิงคู่หนึ่งเดินลัดเลาะไปตามกำแพงโรงเรียนอย่างเงียบกริบไร้เสียงฝีเท้า

ท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่ยังค่อนข้างสลัวมองเห็นทั้งสองคนแค่เพียงเลือนราง

ในอ้อมแขนของเด็กชายโอบกล่องทรงลูกบาศก์ขนาดปานกลางไว้ใบหนึ่ง

เด็กทั้งคู่มองไปรอบๆให้แน่ใจว่าไม่มีคน แล้วจึงเดินตรงไปที่ประตูใหญ่ ทางเข้าโรงเรียน

"วางไว้ตรงนี้ก็ได้มั้งคะพี่ ตรงหน้าประตูโรงเรียนตามคำสั่งนั่นเลย" เด็กหญิงกระซิบ

" ตรงนี้ ไม่สะดุดตาเกินไปหน่อยเหรอ เดี๋ยวจะมีใครเก็บไปซะก่อนน่ะสิ" เด็กชายกระซิบตอบ ทั้งที่ไม่เข้าใจว่าน้องสาวจะกระซิบทำไม...เวลาเช้าขนาดนี้ แม้แต่ยามยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ

เด็กหญิงเหลือบไปที่วัตถุในมือพี่ชาย...กล่องกระดาษสีดำพิมพ์ลายคิตตี้สีม่วง "กล่องแบบนี้ วางไว้ที่ไหนมันก็สะดุดตาอยู่ดีนั่นแหละค่ะพี่ เพราะฉะนั้น ตรงนี้นี่แหละ"

"ตามใจวาดแล้วกัน" เด็กชายวางกล่องกระดาษลง ส่วนน้องสาวก็หยิบกระดาษโน้ตพิมพ์ลายคิตตี้ เขียนข้อความ "ห้ามเปิด"แปะลงไป

"โอเค เรียบร้อย ไปสังเกตการณ์กันเถอะ" 

 

แล้วสองพี่น้องก็เดินไปแอบที่พุ่มไม้ ห่างจากจุดเกิดเหตุประมาณ 10 เมตร

" ให้เอาอะไรก็ได้ ไปวางไว้ที่หน้าโรงเรียน แล้วสังเกตพฤติกรรมของนักเรียนจำนวนหนึ่ง..." เด็กหญิงเปิดกระเป๋าสะพาย...ลายคิตตี้ หยิบกล้องวิดิโอขึ้นมา " ...เงื่อนไขรับสมัครนักเรียนที่มารายงานตัวไม่ทันของที่นี่เนี่ย แปลกจริงๆเลยนะคะ"

" อืมม นั่นสิ สงสัยทางโรงเรียนกำลังทำการวิจัยอะไรซักอย่างอยู่ล่ะมั้ง" เด็กชายเปิดกระเป๋าของตัวเองบ้าง กระเป๋าหนังสีดำ...ห้อยพวงกุญแจคิตตี้และเคโระ เขาหยิบสมุดบันทึกและกล่องดินสอขึ้นมา...ลายคิตตี้อีกเช่นเดียวกัน

"พวกเราก็บันทึกทั้งวิดีโอและรายงานให้ละเอียดที่สุดก็แล้วกัน...ว่าแต่..วาดเอาอะไรใส่ลงไปในกล่องน่ะ"

" อ๋อ..ก็คำสั่งบอกว่าให้เอา อะไรก็ได้ ใส่ลงไป วาดก็เลย...." เด็กหญิงพูดค้างไว้เพียงแค่นั้น แล้วคว้ากล้องวิดีโอขึ้นมา กดสวิตช์on

"พี่คะ นักเรียนคนแรกมาแล้วล่ะ"

 

6.15 น.

เหยื่อ นักเรียนคนแรกเป็นนักเรียนหญิง...วิรู้ได้จากการที่เห็นเธอใส่กระโปรง

เพราะหากดูแค่ส่วนสูง ทรงผมซอยสั้น และใบหน้า เขาคงฟันธงว่าเธอเป็นผู้ชายอย่างไม่ต้องสงสัย...ผู้ชายที่หน้าตาดีซะด้วย

เธอเดินสบายๆ ไม่รีบเร่ง แต่ในจังหวะที่สายตาของเธอปะทะกับเจ้ากล่องที่วางอยู่ เท้าทั้งคู่ก็ชะงักเล็กน้อย

"...อืมม์ อย่าไปยุ่งดีกว่า วุ่นวายซะเปล่าๆ.." หญิงสาวส่ายศีรษะ แล้วจังหวะฝัเท้าก็กลับเป็นเหมือนเดิม มุ่งหน้าเข้าโรงเรียนไป

 

6.23 น.

นักเรียนคนที่สอง เป็นผู้หญิงอีกเช่นเคย

เธอเดินลงมาจากรถพร้อมด้วยกระเป๋านักเรียน กิริยาท่าทางนิ่มๆบ่งบอกยี่ห้อคุณหนู

รูปร่างค่อนข้างสูง..เมื่อเทียบกับเด็กผู้หญิงทั่วไป ผิวขาวโครงหน้าเหมือนพวกเชื้อสายจีน เส้นผมตรงยาวรวบตึง ผูกริบบิ้น พอจะมองออกท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่เริ่มสว่างขึ้นมาบ้างว่าเป็นสีน้ำตาลเปลือกไม้

เธอเหลือบเห็นกล่องเจ้าปัญหาที่วางอยู่หน้าประตู สองเท้าหยุดชะงักจากการเดิน

สีหน้าท่าทางเหมือนกำลังชั่งใจ...

6.25 น.

" มีอะไรเหรอ?" เด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง...ตัวเล็ก สวมแว่น ใส่เสื้อตัวโคร่ง..(ท่าทางน่าจะเป็นสเป็คของผู้นิยมสายพลัง L และ Megane) เข้ามาทักเด็กหญิงที่กำลังลังเลเรื่องกล่องปริศนา

"กล่องนี่มันวางอยู่ตรงนี้...ไม่รู้ว่า ใครลืมทิ้งไว้รึเปล่าน่ะสิ...แต่เขียนว่าห้ามเปิดด้วย.."

" อืมมม์ ไม่ค่อยน่าไว้ใจแฮะ...ลองดูข้างในกล่องกันก่อนดีมั้ย"

"แบบนั้นมัน ไม่ดีล่ะมั้ง..." เด็กหญิงผูกริบบิ้นยังลังเลอยู่...

 

"อะไรไม่ดีเหรอ??"

นักเรียนอีกคนปรากฏตัวขึ้นเงียบๆจนทั้งคู่ที่คุยกันอยู่สะดุ้งเฮือก

สาวหมวย ผมสีดำยาวสยาย แต่ท่าทางจะไม่ได้หวี เพราะบนหัวเธอมีเส้นผมกระดกขึ้นมาเป็นกอๆ

"โธ่ ฟ้านี่เอง มาไม่ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย..ตกใจหมด"

"ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ วันนี้ชั้นคงอารมณ์ดีไปทั้งวันแน่เลย ฮ่าๆ.....ว่าแต่เธอสองคนทำอะไรตรงนี้ไม่เข้าโรงเรียนกันล่ะ

ชั้นซื้อเค้กมาเยอะเลย มาจัดปาร์ตี้น้ำชายามเช้าตรู่กันดีกว่า?"

"เค้ก!!" ยัยตัวเล้กตาลุกวาวทันที ลืมเรื่องกล่องที่วางอยู่เสียสนิท

"ดีเลย วันนี้เรามีชาวานิลาด้วยล่ะ" คนผูกริบบิ้นสนับสนุน

แล้วทั้งสามคน ก็พากันเดินเข้าโรงเรียนไป

 

6.40 น.

รายที่ห้า...เด็กผู้ชายหน้าตาเหมือนบรูซลีราวกับถอดแบบเดินกิ้วกระเป๋าตรงมาที่ประตูโรงเรียนด้วยใบหน้าเฉยเมย นิ่ง...

แต่มาดก็หลุดเมื่อเดินตกท่อ ห่างจากจุดที่วางกล่องไว้ประมาณ 3 เมตร...เจ้านี่ซุ่มซ่ามกว่าที่คาดไว้แฮะ

"ดีนะที่ไม่มีใครเห็น ไม่งั้นอายแย่" หมอนั่นบ่นอุบอิบ เลยรีบเดินเข้าโรงเรียนไปโดยไม่สังเกตเห็นกล่องที่หน้าโรงเรียน 

 

7.03 น.

เหยื่อรายที่หกและเจ็ด คราวนี้เป็นนักเรียนชายสองคนเดินมาด้วยกัน

คน นึงตัวสูง ผิวค่อนข้างคล้ำและผมยาว หน้าตาเหมือนมีเชื้อสายทางอเมริกาใต้...ผมแบบนี้มันน่าจะผิดกฏโรงเรียนไม่ ใช่เหรอ แต่เรียนที่ออกจะพิลึกแบบที่นี่คงไม่นับล่ะมั้ง

ส่วนอีกคน รู้สึกว่าจะผิดระเบียบพอๆกัน ผิวขาวๆ ผมยาวเกือบประบ่า ใส่แว่นกรอบเหลี่ยม

นายคนแรกเดินมาหน้าตาง่วงๆ ส่วนอีกคนนึงก็ชวนคุย ทั้งคู่ทำท่าจะเดินผ่านเข้าโรงเรียนไปแล้ว แต่นายแว่นมองเห็นกล่องที่วางไว้ซะก่อน

"เฮ้ ใครเอากล่องอะไรวางทิ้งไว้หน้าโรงเรียนเนี่ย..." ว่าแล้วก็เดินดุ่มๆเข้าไปใกล้ "หรือว่าจะเป็นระเบิด ช่วงนี้ยิ่งฮิตกันอยู่"

" ระเบิดในกล่องลายคิตตี้เหรอ...คงไม่ใช่มั้ง" คนตัวสูงพูด "เขียนไว้ว่าห้ามเปิดด้วย"

"เขียนไว้ยังงี้ มันก็ยิ่งทำให้อยากเปิดน่ะสิ...ลองเปิดดูล่ะนะ"

และไม่ฟังเสียงทัดทานใดๆทั้งสิ้น เจ้าตัวก็เปิดกล่องดู 

....

........

...................

"อะไรกัน นี่มัน..." วัตถุที่เทออกมาวางอยู่บนฝ่ามือในตอนนี้คือ กระจกกลมๆใบเล็กขนาดประมาณฝ่ามือ 

"กระจกนี่นา แต่ตรงบานกระจกเนี่ยฝุ่นเขรอะเลย" เอานิ้วปัดๆเล็กน้อย แล้วส่งให้เพื่อนดู

เด็กชายผิวคล้ำรับมา "เพ้นท์ลายซะสายเชียวแฮะ แต่ตรงที่เป็นสีน้ำตาลแดงๆนี่มันดูแปลกๆ เหมือนใช้สีคนละชนิดกัน.." เขาพลิกดูด้านบานกระจก แล้วอุทานออกมาอย่างตกใจ จากนั้นก็ถอนหายใจ

"โธ่เอ๊ย ตกใจหมด...มีใครวาดรูปหน้าผู้หญิงไว้บนด้านนี้เนี่ย วาดซะเหมือนเชียว...นึกว่าหน้าตัวเองกลายเป็นแบบนี้ซะอีก" แล้วก็วางกระจกลงไปในกล่อง ปิดไว้ตามเดิม

"เข้าโรงเรียนกันเถอะ" 

 

7.09 น.

นักเรียนชายคนนี้เดินมาพร้อมกับคุยโทรศัพท์ไปด้วย

เดาว่าน่าจะคุยกับแฟนเพราะน้ำเสียงที่ใช้มันช่างหวานจ๋อยชวนเลี่ยน 

เจ้าตัวเดินคุยมาจนเกือบถึงหน้าโรงเรียนแล้วจึงวางสาย

"จ้าจ้า แค่นี้ก่อนนะ...คิดถึงครับคนดี แล้วเจอกันนะ" 

จากนั้นก็เห็นกล่องที่วางอยู่

"ลายมือแบบนี้ คนเขียนต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆ...."

แล้วก็เดินเข้าโรงเรียนไป

 

7.12 น.

เด็กผู้หญิงตัวเล็ก เกล้าผมกลมๆเดินลั้นลามา

ตอนแรกท่าทางเหมือนเธอจะเดินผ่านไป แต่ด้วยสาเหตุใดก็ไม่ทราบทำให้เธอหันมามองกล่องแวบหนึ่ง

เธอมีสีหน้าเหมือนหวั่นๆเล็กน้อย แล้วเดินเข้าโรงเรียนไปอย่างรวดเร็ว

 

7.15

ตอนนี้นักเรียนเริ่มทยอยมาโรงเรียนกันมากขึ้นแล้ว

เด็กผู้ชายท่าทางเงียบๆคนหนึ่งเดินลิ่วมา พร้อมด้วยเป้สะพายไว้ที่ไหล่ซ้าย

เขาถอดแว่นกรอบหนาที่สวมออกแล้วขยี้ตาเล็กน้อย ท่าทางง่วงๆ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมา...ดูเหมือนว่าเขาจะมองเห็นกล่องนั่นเข้าซะแล้ว

เขาสวมแว่นกลับเข้าที่เดิม (ทำไมพอถอดแว่นแล้วยังมองเห็น หรือว่าจะสายตาไม่สั้นมาก??) 

เจ้าตัวเดินมาหยุดที่กล่อง มองซ้ายมองขวา

เมื่อไม่เห็นใครก็นั่งลง...แล้วสวดมนต์!!

แถมยังควักกระดาษออกมา เขียนลายอะไรแปลกๆยังกับยันต์แล้วใส่ลงกล่องไปอีกต่างหาก

 

สงสัยว่าคงจะยังไม่ตื่นดีแน่ๆ....

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

เมื่อเด็กผู้ชายคนนั้นเดินเข้าโรงเรียนไป สองพี่น้องที่นั่งอยู่ตรงพุ่มไม้ลุกขึ้นยืนเต็มตัว บิดขี้เกียจแก้เมื่อยล้าเล็กน้อย

"ครบแล้วล่ะวาด พวกเรากลับบ้านกันเถอะ"

"ค่ะ พี่วิ" น้องสาวเก็บข้าวของ แล้ววิ่งลิ่วไปหยินกล่องขึ้นมาถือ "ว่าแต่ ก่อนกลับบ้าน แวะกินไอติมกันดีมั้ยคะ"

"อืม ก็ดีเหมือนกัน ไม่ได้ไปไหนด้วยกันตั้งนานแล้ว" เด็กชายสนับสนุน รับกล่องมาจากมือน้องสาว

เขาหยิบกระจกในกล่องขึ้นมาดู "ว่าแต่ กระจกที่ใส่ลงไปในกล่องนี่น่ะ วาดไปเอามาจากไหนเหรอ...พี่ไม่เคยเห็นเลยนะ" 

วิพลิกกระจกดูทั้งหน้าและหลัง

"ตะกี๊เหมือนเด็กผู้ชายสองคนจะพูดถึงรูปเหมือนผู้หญิง ไม่เห็นจะมีอะไรแบบนั้นเลยเนอะ...แปลกจัง"  

"อ๋อ อันนี้เหรอคะ...วาดเห็นกระจกมันตกอยู่แถวๆรั้วหน้าบ้านน่ะค่ะ...บ้านข้างๆก็เพิ่งย้ายออกไปตอนลูกสาวเค้าเสีย สงสัยจะทำหล่นทิ้งไว้ ก็เลยขอถือโอกาสหยิบมาใส่กล่องซะเลย"

"อืมม์ ยังงี้นี่เอง...เอาล่ะ เรื่องก็เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวเราไปกินไอติมกันดีกว่า แล้วเอากระจกไปวางคืนไว้ที่เดิมแล้วกัน กลับบ้านเย็นนี้ค่อยสรุปรายงานกับไรท์ไฟล์วิดีโอส่งให้โรงเรียน"  

"ค่าาา"

 

แล้วสองพี่น้องก็เดินจูงมือกันไปอย่างสบายใจ เมื่อภาระที่ต้องกระทำได้สำเร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

เปิดคอมแต่เช้าตรู่ เข้าเช็คเมลล์ซะหน่อย

แล้วก็กดเช็คดูโปรแกรมหนังที่จะเข้าฉายปีนี้ซะหน่อย ในช่วงนี้จะมีหนังอะไรดีๆให้ดูมัี่่งหรือเปล่า...

แล้วโดยไม่คาดฝัน สายตาก็ไปสะดุดกับชื่อๆหนึ่งเข้า

"Tales from Earthsea"

หัวใจหยุดเต้นไปหนึ่งวินาทีเลยทีเดียว

 

เพื่อความแน่ใจ รีบกดลิงค์เข้าไปดูรายละเอียด

 

แล้วมันก็ใช่จริงๆซะด้วยสิ

 

เข้าโรงวันที่ 5 มิถุนายน

แทบจะกรีดร้องด้วยความดีใจตรงหน้าคอมนี่เลยล่ะคะ

 

Tales from Earthsea หรือ ゲド戦記 ( Gedo Senki )

ภาพยนตร์เรื่องนี้

เป็นงานภาพยนตร์อนิเมชั่นขนาดยาวจาก สตูดิโอจิบลิ

( จิ้มภาพเพื่อเข้า Official Site เลยจ้า )

แค่เห็น่ชื่อสตูดิโอก็น่าดูแล้ว

เพราะจิบลิเป็นผู้สร้างอนิเมชั่นสวยๆ ละเมียดละไมอย่าง

Spirited Away

ซึ่งการันตีคุณภาพด้วยรางวัล Best Animated Feature จากเวทีออสการ์

หรือจะเป็นเรื่อง Mononoke Hime

ที่กวาดรางวัลมามากมายมหาศาลไม่แพ้กันเลย

หรืออีกเรื่อง ฉากสวยๆที่เราชอบ

เนื้อหาดัดแปลงมาจากวรรณกรรม

Howl's moving castle

 

สำหรับเรื่อง Tales from Earthsea นี้ เป็นผลงานการกำกับเรื่องแรกของ โกโระ มิยาซากิ

ลูกชายของ ฮายาโอะ มิยาซากิ (ฮายาโอะ มิยาซากิ เป็นคนกำกับเรื่องที่เรายกตัวอย่างมานั่นแหละคะ)

โดย Tales from Earthsea ใช้เค้าโครงเรื่องมาจากส่วนหนึ่งของเรื่อง " Earthsea" แต่งโดย Ursula K. Le Guin

ขอสารภาพว่าเราเคยอ่านเรื่องนี้เป็นภาษาไทยแล้ว...และอ่านไม่รู้เรื่องด้วย -__.-

สำหรับเวอร์ชั่นอนิเมชั่นนี้ เรายังไม่เคยดู ขอเล่าเรื่องผ่านภาพจากกุเกิ้ลก็แล้วกันนะ (ฮา)

 

อันที่จริง...เรื่องที่เราตื่นเต้นนักหนากะอิแค่หนังเข้าโรงเนี่ยไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ

ดีใจที่ในที่สุด เมืองไทยก็มีคนเอาการ์ตูนของจิบลิมาฉายซะที

 

ที่ผ่านมา ได้ดูก็แค่หนังแผ่น....บ้าจริงๆ

 

แแต่คราวนี้

จะได้ดูภาพสวยๆบนจอใหญ่ๆ ระบบเสียงเซอร์ราวด์ วะฮ่าๆๆๆๆๆ

ขอให้มีคนดูเยอะๆเถอะ จะได้เอาการ์ตูนดีๆเรื่องอื่นเข้ามาฉายอีก - -,,

 

หวังแค่เว็บที่เราไปเช็คมันจะเชื่อได้นะ ไม่งั้นฝันค้างเลยล่ะ T T

 

แปะส่งท้าย เทรลเลอร์ Earthsea

 

คุณหลอดเอื้อเฟื้อคลิปวิดีโอ

ปล. ตอนเช็คโปรแกรมหนัง เห็นก่อนหน้าเรื่องนี้จะเข้า โตโตโระก็เข้าโรงเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่า โตโตโระเดียวกับของจิบลิรึเปล่านะสิ

 

 

แหล่งข้อมูล 

http://www.google.co.th

http://th.wikipedia.org/wiki/Tales_from_Earthsea