Cubic-School

เนื่องจากส่งการบ้านที่ 1 ช้า (มาก)

ก็เลยตกอยู่ในสถานะ เด็กใหม่ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ก็ขอจ่ายค่าอุปการะกันตามระเบียบ เลยแล้วกันนะคะ

 

*หมายเหตุ* เรื่องต่อไปนี้เป็นฟิคชั่น

เมคขึ้นมาเท่าทีคิดว่าเหมาะสม หากมีข้อติดขัดประการใดก็ช่วยแย้งด้วยจักเป็นพระคุณ : D

 

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

"คุณแม่ครับ...นี่มันจดหมายจากโรงเรียนที่คุณแม่ไปสมัครไว้ให้ผมรึเปล่าครับ"

วิ....ลูกชายวัย 16 ปี หรือชื่อเต็มๆว่า ทวิชา หยิบซองจดหมายสีน้ำตาลขึ้นมาจากกองกระดาษที่วางสุมอยู่บนโต๊ะ หลังจาที่เพิ่งนำมาจากตู้ไปรษณีย์หมาดๆ

วาด...ลูกสาวคนเล็ก ชะเง้อมองดูด้วยความสนใจ

"นี่มันประทับตราไปรษณีย์ของเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วนี่คะคุณแม่...จดหมายคงมาถึงตอนที่เราอยู่ฮ่องกงมั้งคะ"

ฉันก้าวข้ามกองข้าวของที่ระเกะระกะอยู่บนพื้น ซึ่งมีทั้งกระเป๋า เสื้อผ้าที่เพิ่งรื้อ และสารพัดถุงของกินของฝากต่างๆมากมาย เนื่องจากครอบครัวเราเพิ่งกลับจากท่องเที่ยวในช่วงวันหยุดยาวมาหมาดๆ

ฉันเอื้อมมือรับจดหมายที่ลูกส่งให้

บนหน้าซองนั้นแปะกระดาษสีขาว พิมพ์ข้อความ "เรียน ผู้ปกครอง ของนายทวิชา คัคนานันต์"ตามด้วยที่อยู่

มุมซองมีสัญลักษณ์ลูกบาศก์และตัวอักษรย่อของชื่อโรงเรียน

ฉันรีบแกะซองจดหมายออก จดหมายมีเนื้อความสั้นๆเพียงหน้าเดียว

ฉันอ่านออกเสียงให้ได้ยินโดยทั่วกัน

"เรียน ผู้ปกครอง ของ นายทวิชา คัคนานันต์

เนื่องจาก นายทวิชา คัคนานันต์ ได้ผ่านการทดสอบ

เพื่อเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนลูกบาศก์

ทั้งข้อสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทางโรงเรียนมีความประสงค์ให้นักเรียนมารายงานตัวพร้อมชำระค่าใช้จ่ายทางการศึกษา ภายในหนึ่งสัปดาห์

มิฉะนั้นจะถือว่าสละสิทธิิ์

 

ด้วยความเคารพ

ผอ.โคค่อน"

 

 

 

บรรยากาศมาคุบังเกิดขึ้นในชั่วขณะที่ทุกคนปล่อยให้คำพูดซึมซาบเข้าไปในห้วงรับรู้

 

แล้ว วิ ก็เอ่ยขึ้นเบาๆ

" 1 สัปดาห์ มันก็เกินมานานแล้วนี่ครับคุณแม่....."

"ยังงี้พี่วิก็ไม่ได้เข้าเรียนที่นี่สิคะคุณแม่!!" ยายวาดโวยวายขึ้นมาบ้าง " ยังงี้หนูไม่ยอมหรอกนะคะ!"

 

ฉันมองดูจดหมายอย่างใช้ความคิด แล้วยกหูโทรศัพท์ขึ้น ต่อสายถึง ผอ. โคค่อนแห่งโรงเรียนลูกบาศก์ทันที.....

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันรุ่งขึ้น

6.00 น.

เด็กหนุ่มและเด็กหญิงคู่หนึ่งเดินลัดเลาะไปตามกำแพงโรงเรียนอย่างเงียบกริบไร้เสียงฝีเท้า

ท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่ยังค่อนข้างสลัวมองเห็นทั้งสองคนแค่เพียงเลือนราง

ในอ้อมแขนของเด็กชายโอบกล่องทรงลูกบาศก์ขนาดปานกลางไว้ใบหนึ่ง

เด็กทั้งคู่มองไปรอบๆให้แน่ใจว่าไม่มีคน แล้วจึงเดินตรงไปที่ประตูใหญ่ ทางเข้าโรงเรียน

"วางไว้ตรงนี้ก็ได้มั้งคะพี่ ตรงหน้าประตูโรงเรียนตามคำสั่งนั่นเลย" เด็กหญิงกระซิบ

" ตรงนี้ ไม่สะดุดตาเกินไปหน่อยเหรอ เดี๋ยวจะมีใครเก็บไปซะก่อนน่ะสิ" เด็กชายกระซิบตอบ ทั้งที่ไม่เข้าใจว่าน้องสาวจะกระซิบทำไม...เวลาเช้าขนาดนี้ แม้แต่ยามยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ

เด็กหญิงเหลือบไปที่วัตถุในมือพี่ชาย...กล่องกระดาษสีดำพิมพ์ลายคิตตี้สีม่วง "กล่องแบบนี้ วางไว้ที่ไหนมันก็สะดุดตาอยู่ดีนั่นแหละค่ะพี่ เพราะฉะนั้น ตรงนี้นี่แหละ"

"ตามใจวาดแล้วกัน" เด็กชายวางกล่องกระดาษลง ส่วนน้องสาวก็หยิบกระดาษโน้ตพิมพ์ลายคิตตี้ เขียนข้อความ "ห้ามเปิด"แปะลงไป

"โอเค เรียบร้อย ไปสังเกตการณ์กันเถอะ" 

 

แล้วสองพี่น้องก็เดินไปแอบที่พุ่มไม้ ห่างจากจุดเกิดเหตุประมาณ 10 เมตร

" ให้เอาอะไรก็ได้ ไปวางไว้ที่หน้าโรงเรียน แล้วสังเกตพฤติกรรมของนักเรียนจำนวนหนึ่ง..." เด็กหญิงเปิดกระเป๋าสะพาย...ลายคิตตี้ หยิบกล้องวิดิโอขึ้นมา " ...เงื่อนไขรับสมัครนักเรียนที่มารายงานตัวไม่ทันของที่นี่เนี่ย แปลกจริงๆเลยนะคะ"

" อืมม นั่นสิ สงสัยทางโรงเรียนกำลังทำการวิจัยอะไรซักอย่างอยู่ล่ะมั้ง" เด็กชายเปิดกระเป๋าของตัวเองบ้าง กระเป๋าหนังสีดำ...ห้อยพวงกุญแจคิตตี้และเคโระ เขาหยิบสมุดบันทึกและกล่องดินสอขึ้นมา...ลายคิตตี้อีกเช่นเดียวกัน

"พวกเราก็บันทึกทั้งวิดีโอและรายงานให้ละเอียดที่สุดก็แล้วกัน...ว่าแต่..วาดเอาอะไรใส่ลงไปในกล่องน่ะ"

" อ๋อ..ก็คำสั่งบอกว่าให้เอา อะไรก็ได้ ใส่ลงไป วาดก็เลย...." เด็กหญิงพูดค้างไว้เพียงแค่นั้น แล้วคว้ากล้องวิดีโอขึ้นมา กดสวิตช์on

"พี่คะ นักเรียนคนแรกมาแล้วล่ะ"

 

6.15 น.

เหยื่อ นักเรียนคนแรกเป็นนักเรียนหญิง...วิรู้ได้จากการที่เห็นเธอใส่กระโปรง

เพราะหากดูแค่ส่วนสูง ทรงผมซอยสั้น และใบหน้า เขาคงฟันธงว่าเธอเป็นผู้ชายอย่างไม่ต้องสงสัย...ผู้ชายที่หน้าตาดีซะด้วย

เธอเดินสบายๆ ไม่รีบเร่ง แต่ในจังหวะที่สายตาของเธอปะทะกับเจ้ากล่องที่วางอยู่ เท้าทั้งคู่ก็ชะงักเล็กน้อย

"...อืมม์ อย่าไปยุ่งดีกว่า วุ่นวายซะเปล่าๆ.." หญิงสาวส่ายศีรษะ แล้วจังหวะฝัเท้าก็กลับเป็นเหมือนเดิม มุ่งหน้าเข้าโรงเรียนไป

 

6.23 น.

นักเรียนคนที่สอง เป็นผู้หญิงอีกเช่นเคย

เธอเดินลงมาจากรถพร้อมด้วยกระเป๋านักเรียน กิริยาท่าทางนิ่มๆบ่งบอกยี่ห้อคุณหนู

รูปร่างค่อนข้างสูง..เมื่อเทียบกับเด็กผู้หญิงทั่วไป ผิวขาวโครงหน้าเหมือนพวกเชื้อสายจีน เส้นผมตรงยาวรวบตึง ผูกริบบิ้น พอจะมองออกท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่เริ่มสว่างขึ้นมาบ้างว่าเป็นสีน้ำตาลเปลือกไม้

เธอเหลือบเห็นกล่องเจ้าปัญหาที่วางอยู่หน้าประตู สองเท้าหยุดชะงักจากการเดิน

สีหน้าท่าทางเหมือนกำลังชั่งใจ...

6.25 น.

" มีอะไรเหรอ?" เด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง...ตัวเล็ก สวมแว่น ใส่เสื้อตัวโคร่ง..(ท่าทางน่าจะเป็นสเป็คของผู้นิยมสายพลัง L และ Megane) เข้ามาทักเด็กหญิงที่กำลังลังเลเรื่องกล่องปริศนา

"กล่องนี่มันวางอยู่ตรงนี้...ไม่รู้ว่า ใครลืมทิ้งไว้รึเปล่าน่ะสิ...แต่เขียนว่าห้ามเปิดด้วย.."

" อืมมม์ ไม่ค่อยน่าไว้ใจแฮะ...ลองดูข้างในกล่องกันก่อนดีมั้ย"

"แบบนั้นมัน ไม่ดีล่ะมั้ง..." เด็กหญิงผูกริบบิ้นยังลังเลอยู่...

 

"อะไรไม่ดีเหรอ??"

นักเรียนอีกคนปรากฏตัวขึ้นเงียบๆจนทั้งคู่ที่คุยกันอยู่สะดุ้งเฮือก

สาวหมวย ผมสีดำยาวสยาย แต่ท่าทางจะไม่ได้หวี เพราะบนหัวเธอมีเส้นผมกระดกขึ้นมาเป็นกอๆ

"โธ่ ฟ้านี่เอง มาไม่ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลย..ตกใจหมด"

"ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ วันนี้ชั้นคงอารมณ์ดีไปทั้งวันแน่เลย ฮ่าๆ.....ว่าแต่เธอสองคนทำอะไรตรงนี้ไม่เข้าโรงเรียนกันล่ะ

ชั้นซื้อเค้กมาเยอะเลย มาจัดปาร์ตี้น้ำชายามเช้าตรู่กันดีกว่า?"

"เค้ก!!" ยัยตัวเล้กตาลุกวาวทันที ลืมเรื่องกล่องที่วางอยู่เสียสนิท

"ดีเลย วันนี้เรามีชาวานิลาด้วยล่ะ" คนผูกริบบิ้นสนับสนุน

แล้วทั้งสามคน ก็พากันเดินเข้าโรงเรียนไป

 

6.40 น.

รายที่ห้า...เด็กผู้ชายหน้าตาเหมือนบรูซลีราวกับถอดแบบเดินกิ้วกระเป๋าตรงมาที่ประตูโรงเรียนด้วยใบหน้าเฉยเมย นิ่ง...

แต่มาดก็หลุดเมื่อเดินตกท่อ ห่างจากจุดที่วางกล่องไว้ประมาณ 3 เมตร...เจ้านี่ซุ่มซ่ามกว่าที่คาดไว้แฮะ

"ดีนะที่ไม่มีใครเห็น ไม่งั้นอายแย่" หมอนั่นบ่นอุบอิบ เลยรีบเดินเข้าโรงเรียนไปโดยไม่สังเกตเห็นกล่องที่หน้าโรงเรียน 

 

7.03 น.

เหยื่อรายที่หกและเจ็ด คราวนี้เป็นนักเรียนชายสองคนเดินมาด้วยกัน

คน นึงตัวสูง ผิวค่อนข้างคล้ำและผมยาว หน้าตาเหมือนมีเชื้อสายทางอเมริกาใต้...ผมแบบนี้มันน่าจะผิดกฏโรงเรียนไม่ ใช่เหรอ แต่เรียนที่ออกจะพิลึกแบบที่นี่คงไม่นับล่ะมั้ง

ส่วนอีกคน รู้สึกว่าจะผิดระเบียบพอๆกัน ผิวขาวๆ ผมยาวเกือบประบ่า ใส่แว่นกรอบเหลี่ยม

นายคนแรกเดินมาหน้าตาง่วงๆ ส่วนอีกคนนึงก็ชวนคุย ทั้งคู่ทำท่าจะเดินผ่านเข้าโรงเรียนไปแล้ว แต่นายแว่นมองเห็นกล่องที่วางไว้ซะก่อน

"เฮ้ ใครเอากล่องอะไรวางทิ้งไว้หน้าโรงเรียนเนี่ย..." ว่าแล้วก็เดินดุ่มๆเข้าไปใกล้ "หรือว่าจะเป็นระเบิด ช่วงนี้ยิ่งฮิตกันอยู่"

" ระเบิดในกล่องลายคิตตี้เหรอ...คงไม่ใช่มั้ง" คนตัวสูงพูด "เขียนไว้ว่าห้ามเปิดด้วย"

"เขียนไว้ยังงี้ มันก็ยิ่งทำให้อยากเปิดน่ะสิ...ลองเปิดดูล่ะนะ"

และไม่ฟังเสียงทัดทานใดๆทั้งสิ้น เจ้าตัวก็เปิดกล่องดู 

....

........

...................

"อะไรกัน นี่มัน..." วัตถุที่เทออกมาวางอยู่บนฝ่ามือในตอนนี้คือ กระจกกลมๆใบเล็กขนาดประมาณฝ่ามือ 

"กระจกนี่นา แต่ตรงบานกระจกเนี่ยฝุ่นเขรอะเลย" เอานิ้วปัดๆเล็กน้อย แล้วส่งให้เพื่อนดู

เด็กชายผิวคล้ำรับมา "เพ้นท์ลายซะสายเชียวแฮะ แต่ตรงที่เป็นสีน้ำตาลแดงๆนี่มันดูแปลกๆ เหมือนใช้สีคนละชนิดกัน.." เขาพลิกดูด้านบานกระจก แล้วอุทานออกมาอย่างตกใจ จากนั้นก็ถอนหายใจ

"โธ่เอ๊ย ตกใจหมด...มีใครวาดรูปหน้าผู้หญิงไว้บนด้านนี้เนี่ย วาดซะเหมือนเชียว...นึกว่าหน้าตัวเองกลายเป็นแบบนี้ซะอีก" แล้วก็วางกระจกลงไปในกล่อง ปิดไว้ตามเดิม

"เข้าโรงเรียนกันเถอะ" 

 

7.09 น.

นักเรียนชายคนนี้เดินมาพร้อมกับคุยโทรศัพท์ไปด้วย

เดาว่าน่าจะคุยกับแฟนเพราะน้ำเสียงที่ใช้มันช่างหวานจ๋อยชวนเลี่ยน 

เจ้าตัวเดินคุยมาจนเกือบถึงหน้าโรงเรียนแล้วจึงวางสาย

"จ้าจ้า แค่นี้ก่อนนะ...คิดถึงครับคนดี แล้วเจอกันนะ" 

จากนั้นก็เห็นกล่องที่วางอยู่

"ลายมือแบบนี้ คนเขียนต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆ...."

แล้วก็เดินเข้าโรงเรียนไป

 

7.12 น.

เด็กผู้หญิงตัวเล็ก เกล้าผมกลมๆเดินลั้นลามา

ตอนแรกท่าทางเหมือนเธอจะเดินผ่านไป แต่ด้วยสาเหตุใดก็ไม่ทราบทำให้เธอหันมามองกล่องแวบหนึ่ง

เธอมีสีหน้าเหมือนหวั่นๆเล็กน้อย แล้วเดินเข้าโรงเรียนไปอย่างรวดเร็ว

 

7.15

ตอนนี้นักเรียนเริ่มทยอยมาโรงเรียนกันมากขึ้นแล้ว

เด็กผู้ชายท่าทางเงียบๆคนหนึ่งเดินลิ่วมา พร้อมด้วยเป้สะพายไว้ที่ไหล่ซ้าย

เขาถอดแว่นกรอบหนาที่สวมออกแล้วขยี้ตาเล็กน้อย ท่าทางง่วงๆ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมา...ดูเหมือนว่าเขาจะมองเห็นกล่องนั่นเข้าซะแล้ว

เขาสวมแว่นกลับเข้าที่เดิม (ทำไมพอถอดแว่นแล้วยังมองเห็น หรือว่าจะสายตาไม่สั้นมาก??) 

เจ้าตัวเดินมาหยุดที่กล่อง มองซ้ายมองขวา

เมื่อไม่เห็นใครก็นั่งลง...แล้วสวดมนต์!!

แถมยังควักกระดาษออกมา เขียนลายอะไรแปลกๆยังกับยันต์แล้วใส่ลงกล่องไปอีกต่างหาก

 

สงสัยว่าคงจะยังไม่ตื่นดีแน่ๆ....

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

เมื่อเด็กผู้ชายคนนั้นเดินเข้าโรงเรียนไป สองพี่น้องที่นั่งอยู่ตรงพุ่มไม้ลุกขึ้นยืนเต็มตัว บิดขี้เกียจแก้เมื่อยล้าเล็กน้อย

"ครบแล้วล่ะวาด พวกเรากลับบ้านกันเถอะ"

"ค่ะ พี่วิ" น้องสาวเก็บข้าวของ แล้ววิ่งลิ่วไปหยินกล่องขึ้นมาถือ "ว่าแต่ ก่อนกลับบ้าน แวะกินไอติมกันดีมั้ยคะ"

"อืม ก็ดีเหมือนกัน ไม่ได้ไปไหนด้วยกันตั้งนานแล้ว" เด็กชายสนับสนุน รับกล่องมาจากมือน้องสาว

เขาหยิบกระจกในกล่องขึ้นมาดู "ว่าแต่ กระจกที่ใส่ลงไปในกล่องนี่น่ะ วาดไปเอามาจากไหนเหรอ...พี่ไม่เคยเห็นเลยนะ" 

วิพลิกกระจกดูทั้งหน้าและหลัง

"ตะกี๊เหมือนเด็กผู้ชายสองคนจะพูดถึงรูปเหมือนผู้หญิง ไม่เห็นจะมีอะไรแบบนั้นเลยเนอะ...แปลกจัง"  

"อ๋อ อันนี้เหรอคะ...วาดเห็นกระจกมันตกอยู่แถวๆรั้วหน้าบ้านน่ะค่ะ...บ้านข้างๆก็เพิ่งย้ายออกไปตอนลูกสาวเค้าเสีย สงสัยจะทำหล่นทิ้งไว้ ก็เลยขอถือโอกาสหยิบมาใส่กล่องซะเลย"

"อืมม์ ยังงี้นี่เอง...เอาล่ะ เรื่องก็เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวเราไปกินไอติมกันดีกว่า แล้วเอากระจกไปวางคืนไว้ที่เดิมแล้วกัน กลับบ้านเย็นนี้ค่อยสรุปรายงานกับไรท์ไฟล์วิดีโอส่งให้โรงเรียน"  

"ค่าาา"

 

แล้วสองพี่น้องก็เดินจูงมือกันไปอย่างสบายใจ เมื่อภาระที่ต้องกระทำได้สำเร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

สืบเนื่องจากโครงการ "Cubic School" หรือ "โรงเรียนลูกบาศก์" ของ โคค่อน

( รายละเอียดของโครงการ ลองเข้าไปดูกันได้ http://cocon.exteen.com/20080406/cubic-school)

ซึ่งมันถูกใจมากมายเลยซาร่าห์ เราเลยส่งเด็กชายผู้หนึ่งเข้าไปร่วมโครงการมา

 

(รออีดิทรูป)

1. ชื่อจริง / นามสกุล
- ทวิชา คัคนานันต์ (ชื่อเล่น วิ แต่บางทีเพื่อนก็เรียก
ชา)

2. อายุ
- 16 ปี

3. วันเกิด - 9 มิถุนายน (วันเดียวกับจอห์นนี เดปป์...บอกเพื่อ )

4. เพศ - ชาย

5. ความสูง (ซม.) - 166 ซม.

6. รูปพรรณสัณฐาน - ผมสีดำ ตาสีดำ หัวทรงนักเรียนไทย ( ที่ต้องเรียนวิชารักษาดินแดน)
(รูปจะตามมมาในภายหลัง) ตัวขาวๆ เหมือนพวกเชื้อสายจีน แต่หน้าก็ไม่ได้ตี๋อะไร แต่งตัวสะอาด เป็นคุณชายพอสมควร
*ทั้งกระเป๋าตังค์ ผ้าเช็ดหน้า ปากกา ดินสอกด พวงกุญแจ แม่กุญแจล็อกเกอร์ หรือแม้กระทั่งร่ม เป็นผลิตภัณฑ์ "เฮลโหลคิตตี้" ของซานริโอทั้งหมดทั้งสิ้น แต่ไม่รู้ทำไมเพื่อนๆถึงไม่สังเกตเก็นกันเลย...*

7. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมต่างๆของตัวละคร
- หัวไว ชอบฝึกสมองอยู่ตลอดเวลา พูดจามีเหตุผล(จนน่าถีบในบางครั้ง) แต่ดันเชื่อเรื่องมนุษย์ต่างดาว คาดเดาอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้แม่นมาก แต่ตัวเองกลับแสดงความรู้สึกไม่ค่อยเป็น เลยดูเป็นคนเอ๋อๆจนเกือบจะซื่อบื้อ อารมณ์เป็นกราฟเส้นตรงขนานแกน x แต่ก็มีเพื่อนเยอะนะ และก็ รสนิยมค่อนข้างแตกต่างจากชาวบ้านเขา (แบบวัยรุ่นชอบกินน้ำอัดลม ไอ้นี่ชอบซาสี่ อะไรประมาณนี้)

8. สิ่งที่ชอบ
- Hello Kitty
- เกมปริศนาลับสมองต่างๆ
- เรื่องเกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาว

9. สิ่งที่เกลียด,กลัว - ...ผี , เรื่องที่ไม่สามารถใช้เหตุผลมาพิสูจน์

10. งานอดิเรก
- สะสมผลิตภัณฑ์ของซานริโอ้ โดยเฉพาะคิตตี้

11. สายการเรียน เช่น วิทย์-คณิต ศิลป์-คำนวณ ศิลป์-ภาษา ใครรู้ระบบใหม่ก็บอกทีนะ
- วิทย์ คณิต

12. วิชาที่ชอบ
- ฟิสิกส์ี คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ

13. วิชาที่ไม่ชอบ
- พละ เล่นกีฬาพอใช้ได้ แต่มันขี้เกียจไปอยู่กลางแจ้งร้อนๆ

14. คะแนนวิชาต่างๆในเทอมแรก
- ฟิสิกส์ 4
- เคมี 3
- ชีวะ 1.5
-คณิตศาสตร์ 4
-สังคม 2
- ภาษาไทย 2.5
-ภาษาอังกฤษ 4
-สุขศึกษาและพละ 3.5

15. ความสามารถพิเศษในการเรียน
- โอลิมปิกคณิตศาสตร์นี่ส่งไปแข่งได้ ด้านคำนวนไวปานคอมพิวเตอร์ แต่ท่องจำเน่าสนิท

16.ลักษณะคนที่จะเป็นเพื่อนได้
- คบได้หมดไม่เรื่องมาก (เพราะมันเ๋อ๋อๆ)

17. ลักษณะคนที่ไม่ถูกชะตา
- คนที่ชอบเอาเรื่องผีๆมาอำเป็นจริงเป็นจัง พวกขี้ตืดเกินงาม

18. เสป็กในดวงใจ
- ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะชอบผู้ชายหรือผู้หญิงดี แต่ขอให้เป็นคนที่จูนกันได้ ไม่เห็นแก่ตัว

19. อื่นๆ
- เรื่องครอบครัว
มีครอบครัวฐานะดีแต่มีบุตรยากครอบครัวหนึ่งรับเป็นบุตรบุญธรรม
ตั้งแต่เล็กๆ โดยไม่รู้หรอกว่าพ่อแม่ที่แท้จริงเป็นใคร แต่เจ้าตัวเชื่อว่าพ่อแม่ที่แท้จริงเป็นมนุษย์ต่างดาว ( -*-) ภายหลังพ่อแม่บุญธรรมมีลูกสาว 1 คน อายุอ่อนกว่าอยู่ 2 ปี ( คือ อายุ 14 ปีนั่นเอง) หวงน้องมาก ดังนั้นปกติหมอนี่จะเงียบๆเอ๋อๆ แต่ถ้า่มีใครแซวน้องสาวขึ้นมาจะดุเป็นร็อตไวเลอร์ทีเดียวเชียว